Odmiany zielonej herbaty
Zielona herbata pochodzi z Chin, jednak wraz ze wzrostem popularności oraz - co za tym idzie - ilości krajów i krain, w których jest uprawiana, powstało wiele jej odmian. Można mówić o odmianach rodowicie Chińskich, jednak zielona herbata zakorzeniła się głęboko także w Japonii i Indiach i krajach Środkowego Wschodu.
W Japonii zielona herbata (jap. ryokucha), w przeciwieństwie do krajów zachodnich, jest potocznie zwana ‘japońską herbatą’ (nihoncha) lub po prostu ‘herbatą’ (ocha). Odmiany tej herbaty są generalnie szeregowane według jakości oraz części rośliny, z których została wytworzona. Jakość i cena herbaty bywają zupełnie różne. Mówi się, że najlepszą japońską zieloną herbatą jest ta uprawiana w regionie Yame w Prefekturze Fukuoka oraz w regionie Uji w Kioto. W Prefekturze Shizouka uprawia się 40% zielonej herbaty.
Gyokuro (”Nefrytowa Rosa”)
Najwyżej ceniona odmiana japońskiej herbaty. Jest tam traktowana w szczególny sposób. Jej nazwa pochodzi od bladozielonego koloru naparu. Przed zbiorami uprawiana jest w częściowym cieniu, co wpływa na jej smak. Odmiana ta ma dość dużą zawartość teiny (ok. 0.16% w naparze), jednak zawarty w niej aminokwas L-Teanina spowalnia i przeciwdziała wchłanianiu teiny przez organizm. Herbatę tę pija się w porcjach nie większych niż 60 ml.
Matcha (herbata tarta)
Herbata używana głównie w ceremonii parzenia herbaty. Jest uprawiana podobnie jak Gyokuro. Stanowi jeden z ulubionych smaków lodów i innych słodyczy w Japonii.
Sencha (herbata prażona)
Herbata z pierwszego lub drugiego zbioru. Sencha jest najbardziej popularną odmianą herbaty w Japonii. Jest wytwarzana z liści dobrze wystawionych na słońce. Liście z pierwszego zbioru są także nazywane Shin-cha (nowa herbata).
Genmaicha (herbata z brązowym ryżem)
Odmiana Bancha (opisana niżej) lub Sencha zmielona z pieczonym genmai (brązowym ryżem). Często dodaje się do nich niewielką ilość Matcha żeby poprawić kolor napoju.
Kabusecha (herbata ’skrywana’)
Kabusecha to herbata Sencha, którą w zasadzie uprawia się na słońcu, jak Gyokuro, jednak przed zbiorami ’skrywa’ się ją w cieniu. Ma delikatniejszy smak niż Sencha.
Bancha (pospolita herbata)
Odmiana Sencha, jednak pochodząca z trzeciego lub czwartego zbioru pomiędzy latem i jesienią. Aki-Bancha (jesienna Bancha) nie jest wytwarzana z całych liści, tylko z poprzycinanych niepotrzebnych gałązek krzewu herbacianego.
Hojicha (herbata smażona)
Mocna, przypiekana na metalowej patelni zielona herbata.
Tamaryokucha
Herbata o kwaskowatym, jagodowym smaku, z długim posmakiem migdałowym oraz głębokim aromatem z nutką cytrusów, traw i jagód.
Kahwa
Tradycyjna odmiana zielonej herbaty pochodząca z Kaszmiru. Uprawia się ją także w północnych częściach Pakistanu i niektórych krainach Afganistanu.
Jest wytwarzana przez gotowanie liści zielonej herbaty z włóknami szafranu, korą cynamonową i strączkami kardamonu. Najczęściej podaje się ją z cukrem lub miodem, z kruszonymi orzechami, zwykle migdałami lub orzechami włoskimi.
Najczęściej, wedle zwyczaju, podaje się ją gościom w niewielkich szklankach do herbaty. Czasami dodaje się do niej mleko, jednak raczej wtedy, gdy herbatę podaje się ludziom chorym lub w podeszłym wieku.